معرفی 11 تا از بهترین آهنگساز رپ جهان و 4 رپر ایرانی

کانیه وست نه تنها رپر است بلکه یکی از تاثیرگذارترین آهنگسازان و تولیدکنندگان هیپ‌هاپ مدرن به شمار می‌رود. او با ترکیب سمپل‌های کلاسیک سول و فانک با صداهای الکترونیک و افکت‌های نوآورانه، سبک‌های مختلف رپ را دوباره تعریف کرده است. آلبوم My Beautiful Dark Twisted Fantasy نمونه‌ای از توانایی او در خلق فضاهای صوتی پیچیده و حماسی است. کانیه به‌خاطر جسارتش در آزمایش با صدا و ساختار آهنگ‌ها شناخته می‌شود و نسل جدید تولیدکنندگان رپ را الهام بخشیده است.

دکتر دره یکی از پایه‌گذاران سبک G-Funk و صدای معروف ساحل غربی آمریکا است. او نه تنها بیت‌های خود را می‌سازد بلکه استعدادهای بزرگی مثل Eminem، Snoop Dogg و 50 Cent را به دنیای موسیقی معرفی کرده است. آثارش مانند The Chronic و 2001 به‌عنوان نمونه‌های کلاسیک از ترکیب ملودی‌های روان و درام‌های قوی شناخته می‌شوند و استاندارد جدیدی برای تولید رپ در دهه‌های ۹۰ و ۲۰۰۰ ایجاد کردند.

پریمیر نماد بوم‌بپ نیویورک است و سبک او درام‌های خشک، سمپل‌های جَز و اسکرچ‌های مخصوص خود را دارد. او با گروه Gang Starr همکاری داشته و آهنگ‌هایی مثل Nas Is Like نمونه‌ای از توانایی او در خلق بیت‌های پیچیده و در عین حال شنیدنی هستند. دی‌جی پریمیر به دلیل وفاداری به ریشه‌های هیپ‌هاپ و تاثیرش بر نسل‌های مختلف، یکی از بهترین تولیدکنندگان تاریخ رپ محسوب می‌شود.

الکمیست به خلق فضاهای تاریک، سینمایی و سمپل‌های کمیاب معروف است. او با آهنگ‌هایی مثل Hold You Down و آلبوم Alfredo با Freddie Gibbs سبک رپ زیرزمینی را ارتقا داده و به یکی از معتبرترین نام‌ها در هیپ‌هاپ مستقل تبدیل شده است. سبک او معمولا شامل درام‌های محکم و فضای صوتی سنگین و عمیق است که به آهنگ‌ها شخصیت منحصر به فرد می‌بخشد.

پیت راک یکی از ستون‌های اصلی هیپ‌هاپ کلاسیک است. او با ترکیب سمپل‌های سول و جَز، بیت‌هایی روان و روح‌دار خلق کرده است. آهنگ افسانه‌ای T.R.O.Y. نمونه‌ای از سبک کلاسیک و تاثیرگذار اوست. پیت راک به دلیل نوآوری در سمپلینگ و توانایی ایجاد ملودی‌های گیرا و دلنشین، جایگاهی ویژه در تاریخ رپ دارد.

تیمبالند استاد استفاده از صداهای غیرمعمول و ریتم‌های پیچیده است. او توانسته با ترکیب این تکنیک‌ها و فضای صوتی منحصر بفرد، سبک مدرن R&B و رپ را شکل دهد. همکاری‌های او با Missy Elliott، Justin Timberlake و Aaliyah نمونه‌ای از نوآوری او در ترکیب سبک‌هاست. آهنگ‌هایی مثل Dirt Off Your Shoulder نمونه‌ای از خلق بیت‌های منحصر به فرد و مدرن او هستند.

جاست بلیز به خاطر ساخت بیت‌های باشکوه و قدرتمند شناخته می‌شود. او با رپرهای بزرگی مانند JAY-Z همکاری داشته و آهنگ‌هایی مثل Public Service Announcement استاندارد طلایی در تولید موسیقی رپ به شمار می‌آید. سبک او شامل استفاده از سمپل‌های کلاسیک و درام‌های پویا است و اغلب باعث ایجاد احساس حماسی در شنونده می‌شود.

این آهنگساز رپ، رهبر ذهنی و صوتی Wu-Tang Clan است؛ بیت‌هایش ترکیبی از سمپل فیلم‌های آسیایی، درام‌های خام و فضای تاریک‌اند. آثاری مثل “C.R.E.A.M.” او را به یکی از مهم‌ترین چهره‌های تاریخ رپ تبدیل کرده است.

منی فرش صدای اصلی رپ جنوب و Cash Money Records است. بیت‌های پرانرژی او در آهنگ‌هایی مثل Go DJ سبک Bounce را جهانی کردند و به موفقیت Lil Wayne و دیگر هنرمندان جنوبی کمک کردند. سبک او معمولا شامل درام‌های ریتمیک و ملودی‌های ساده اما گیرایی است که انرژی بالایی به آهنگ‌ها می‌دهد.

مترو بومین نماینده نسل جدید رپ است. او با فضای تاریک، بیس‌های عمیق و ملودی‌های کوتاه و گیرای خود شناخته می‌شود. آثار او مثل Mask Off و همکاری با Future، Travis Scott و 21 Savage، سبک تریپ‌هاپ و رپ مدرن را تعریف کرده‌اند. مترو توانایی ایجاد فضایی سینمایی و پرتنش در آهنگ‌های هیپ‌هاپ دارد.

هرچند امینم بیشتر به‌عنوان رپر شناخته می‌شود، اما در بسیاری از آثار خود و دیگران نقش مستقیم در تولید موسیقی داشته است. او با همکاری نزدیک با Dr. Dre و ساخت قطعاتی مثل “Lose Yourself” نشان داده هم در نوشتن، هم در تولید، توانایی درخشان دارد. سبک او تلفیقی از تکنیک‌های نوشتاری قدرتمند و تولید هوشمندانه بیت‌هاست که احساسات قوی و انرژی بالایی به آهنگ‌ها می‌بخشد. 

هیچکس به عنوان پدر رپ ایران شناخته می‌شود و سبک او تلفیقی از بوم‌بپ کلاسیک و موضوعات اجتماعی و فلسفی است. او با آلبوم‌ها و آهنگ‌هایی مثل جنگل آسفالت و می‌خوام برگردم، توانسته هویت رپ ایرانی را شکل دهد و نسل‌های بعدی رپرها را الهام‌بخش کند. هیچ‌کس به خلاقیت در ترکیب کلمات و روایت داستان‌های شهری معروف است و نقش مهمی در تثبیت رپ به عنوان موسیقی جدی در ایران دارد.

زدبازی گروهی است که در دهه ۱۳۸۰، رپ فارسی مدرن را وارد جریان اصلی موسیقی ایران کرد. اعضای گروه با آهنگ‌هایی مثل تهران و بچه تهران سبک زندگی شهری، دغدغه‌های جوانان و ریتم‌های مدرن را ترکیب کردند. زدبازی با استفاده از بیت‌های خلاقانه و ملودی‌های گیرای خود، تاثیر زیادی بر رپرهای جدید ایران گذاشته است و باعث شد رپ به جریان پاپ و رسانه‌های ایرانی وارد شود.

سهراب ام جی یکی از چهره‌های برجسته رپ زیرزمینی ایران است و سبک او تلفیقی از گنگستا رپ و هیپ‌هاپ مدرن است. آهنگ‌هایی مانند یه چیزی بگو و فراموش نمونه‌ای از توانایی او در ترکیب شعر قوی با تولید حرفه‌ای هستند. سهراب ام جی با توجه به فضاهای صوتی متفاوت و انتخاب بیت‌های جسورانه، تاثیر زیادی بر صحنه رپ زیرزمینی ایران گذاشته و الهام‌بخش هنرمندان جوان است.

یاس که نام واقعی او یاسر بختیاری می‌باشد، از چهره‌های برجسته و تاثیرگذار رپ فارسی است. باید اشاره کرد که یاس بعد از زلزله بم، با آهنگ «Bam» وارد عرصه رپ شد و با ترانه‌هایی مانند «CD Ro Beshkan»، «Hoviate Man» و «Az Chi Begam» به شهرت رسید.